Nederland moet meer bewegen. Daar lijkt iedereen het wel over eens te wezen. We zijn te dik. We hebben geen conditie. We leiden teveel een zittend leven, we eten en drinken teveel of verkeerd. We lijden aan stress en tijdgebrek, onze agenda's zijn overvol en als we 's avonds neerploffen op de bank kunnen we alleen nog apathisch televisie kijken. Dezelfde televisie die ons in alle toonaarden vertelt dat we met allerlei drinkontbijtjes en fruitdrankjes onszelf weer helemaal gezond kunnen consumeren. We moeten meer bewegen, zelfs Erica Terpstra weet dat. Ze schreef er een boek over en viel zelf 40 kilo af.

Maar u ziet uzelf nog geen 10 km hardlopen elke avond of met enige regelmaat naar de sportschool gaan. Tussen kansloze dikkertjes die cardiofitness beoefenen en patserige spierbundels die met minachtende blikken in uw richting het gewicht van een olifant omhoog stoten lukt het u niet om op plezierige wijze uw streefgewicht te halen dan wel uw conditie op te bouwen. Of het is nog simpeler dan dat. U kunt het u gewoon niet veroorloven. Het is gewoon niet te bekostigen, een abonnement op de sportschool , de smoothies die daar bij horen, gezond eten, sportkleding van een gerenommeerd merk en dure merksportschoenen. Een uurtje eerder vrij van de zaak, een extra autoritje om bij de sportschool te komen plus nog een extra uurtje kinderoppas, om dat te betalen zou u eigenlijk moeten overwerken.

Maar wat dan wel ?, vraagt u zich wanhopig af. Ja, zover is het al met ons gekomen. We weten het niet meer. Het voor de hand liggende. Het eenvoudige, simpele voor de hand liggende antwoord op onze welvaartziektes. De remedie voor ons ongenoegen, ons gebrek aan sociale contacten, tijd om even op adem te komen, even rust in uw hoofd. Tijd om even uw eigen gedachten te denken of misschien juist niet.

Ik ga u vertellen hoe het allemaal weer goed komt . Voor weinig ! Maar eerst gaan we een kleine tijdreis maken. We gaan een paar honderdduizend jaar terug in de tijd . Geen tv, telefoon of al dan niet digitale zakagenda's. De tijd van onze illustere voorvader Homo Erectus. Nee, dat heeft niks met sex te maken, het betekent gewoon de rechtopgaande mens. Hij was de eerste die met twee benen op de grond stond in plaats met van vier. Denk nou niet dat onze vriend erectus geen stress kende, geloof me die stress van u valt best mee. Zijn hele, meestal korte leven, moest hij op zijn hoede zijn. Elk dier op aarde was fysiek beter uitgerust dan hij. Bijna elk dier kon harder rennen dan hij, of verder springen, beter zwemmen en jagen dan hij. De meeste dieren waren sterker, beter bewapend met klauwen en tanden dan hij. Om maar niet te spreken over beter zicht, gehoor en reukvermogen. En al die dieren hadden honger en veel daarvan hadden best wel trek in een maaltje Erectus. Reden genoeg om minstens een beetje zenuwachtig te worden.

Duizenden eeuwen evolutie hebben geleid tot deze verschijning, onze voorouder. Het meest in het oog lopende aan deze protomens was dat hij op zijn achterste benen liep. Waardoor hij zijn armen en belangrijker nog zijn handen vrij had. Daarbij had hij net als wij een nogal groot hoofd. Wat weer doet vermoeden dat daar grote hersens aanwezig waren. De combinatie hersens en handen die niet nodig waren om op te lopen leidde al snel tot het gebruik van “gereedschappen” de belangrijkste in eerste instantie doornige takken, zoals die in Afrika nog steeds gebruikt worden om herder en kudde te beschermen tegen nachtelijke rovers.

Maar het voornaamste aan dit wezen was dat hij gemaakt was om te lopen. In tegenstelling tot de meeste viervoeters had hij een goed overzicht over het terrein, waardoor hij open vlaktes kon oversteken omdat hij roofdieren al op grote afstand kon waarnemen. Hij kon misschien wel niet zo hard lopen als een leeuw of een poema, maar hij kon het wel gigantisch lang volhouden, zelfs in de Afrikaanse hitte. Hij beschikte, net als wij, over iets wat bij andere dieren nauwelijks voorkomt, een koelsysteem. Door middel van transpiratie kon hij overtollige lichaamswarmte afvoeren. Dat betekende dat hij niet zoals de leeuw zijn prooi in een keer hoefde te doden. Verwonden was genoeg, het verwonde dier ging op de vlucht. Verzwakte steeds meer terwijl de mens hem bleef volgen dag en nacht, desnoods in de hitte. Het verzwakte dier zou sterven en de mens kon zonder gevaar voor verwondingen en de daarbij horende mogelijke infecties het dier slachten en opeten.

Nou boeiend hoor! Maar wat heeft dat met mijn stress te maken? ALLES ! Wij hebben ondanks onze stedelijke leefwijze nog steeds een lichaam dat gebouwd is om te lopen. We hebben nog steeds de ideale lichaamsbouw voor een steppendier dat in het hoge gras behoedzaam alle kanten om zich heen kijkt. We zijn er nog steeds op gebouwd om zonder ons te forceren in een heel behoorlijk tempo aanzienlijke afstanden af te leggen. De stress die wij opbouwen in ons werk en in onze sociale omgang wordt grotendeels veroorzaakt door het negeren van een systeem dat onze overleving heeft mogelijk gemaakt; de Vecht of Vlucht reactie. Wanneer je in gevaar bent of in een dreigende situatie verkeerd kun je je ertegen verweren of de benen nemen, echter binnen onze sociale organisatie is vechten meestal niet toegestaan en vluchten wordt niet geaccepteerd.

Je hebt je dus maar te schikken in wat je overkomt. Je lichaam echter is in rep en roer. Het wil actie ondernemen. Zich verweren. De benen nemen. Ik vertelde u daarnet al dat Erectus meer stress ervoer dan u, alleen erectus bleef er niet mee zitten maar u wel. Erectus kon niet anders dan meteen actie ondernemen, vluchten of vechten, de in zijn lichaam en hersens opgebouwde spanning werd meteen ontladen, daarmee redde hij zichzelf keer op keer het leven. Als u van uw baas, onterecht natuurlijk, ontzettend van onder uit de zak krijgt dan kunt u hem niet KO meppen of het kantoor verlaten. Dat zou uw leven niet redden maar wel uw carrière vermoorden. Maar al die opgebouwde spanning in uw lijf en uw arme hersenpannetje moeten ontladen worden. Maar dat gebeurd niet. U kunt moeilijk uw collega's te grazen nemen, of bij thuiskomst uw partner afrossen of uw kindertjes terroriseren. Nee, u slikt uw woede in en neemt uw verantwoordelijkheid. Maar gaandeweg wordt u verschrikkelijk moe, lusteloos en depressief. Op een gegeven moment werkt TV kijken niet meer, het wekelijkse avondje met de maten wordt een sleur, drank is geen optie, en al wat er overblijft is eten, bankhangen, slapen en maar weer werken.

Ik ga u niet aanraden om bij elke gelegenheid op de vuist te gaan. Ik ga u ook niet oproepen om de weilanden in te rennen om een koe te schieten voor uw avondeten. Nee verre van dat. Ik ga u voorstellen iets te doen wat onze voorouders een paar honderdduizend jaar geleden al deden en onze opa's en oma's nog maar enkele decennia terug. Als je maar even de kans hebt, ga WANDELEN !

Nou da's een lekkere anticlimax ! Zit ik daarvoor heel dat verhaal over vechtende en vluchtende Erectussen te lezen ? Ja ! Want zo onvoorstelbaar simpel en eenvoudig is de meest voor de hand liggende oplossing van alle daarnet opgesomde triestigheid waarin u zichzelf, vervuld van zelfmedelijden, zo goed wist te herkennen. Maar u heeft gelijk. Het klinkt wat al te sober dus om het verteerbaar te maken zal ik het verpakken in een mooi doosje met een gouden strik eromheen. Uw visioen van troosteloos rondsjokken zal ik omzetten in een aantrekkelijke hobby met sociale status en allerhande aantrekkelijke bonussen waar al uw vrienden u om zullen benijden. Van kansloze bankhanger zal ik u transformeren in een sociaal bewogen, trotse en zelfverzekerde modelburger waar een ieder met waardering naar om zal kijken. Uw seksleven komt tot ongekende hoogten en uw carrière neemt een vlucht waar een ballistische raket nog niet aan kan tippen.

(Of in ieder geval zult u na een tijdje merken dat u gewoon lekkerder in uw vel zit.)

Wat houd dat prachtige plan van mij nou helemaal in ? Lees het volgende en denk er eens rustig over na. Bedenk dit, het kost u niks en het vergt nauwelijks inspanning. Het neemt niet veel tijd in beslag en er zijn geen verplichtingen. Ik ga ervan uit dat u geen conditie heeft en wellicht iets te zwaar bent. U doet voornamelijk zittend werk en waarschijnlijk rookt u.

Ik stel u voor om dagelijks een wandelingetje te maken. Begin rustig en bedenk dat het niet om prestaties gaat. Wanneer u 's avonds thuis komt gaat u naar keuze voor of na het eten even lekker een ommetje maken. Ga zeker in het begin niet langer op pad dan een kwartier tot twintig minuten. Dat is lang zat om even een frisse neus te halen. Herhaal dit elke dag. Het maakt niet uit of u in de binnenstad woont of in het buitengebied. U kunt uw wandelingetje maken in een winkelstraat, een plantsoen of op een zandpaadje in de bosrand. Dat is allemaal om het even. Het enige belangrijke is dat u elke dag een kwartier gaat wandelen. Voor deze oefening hoeft u geen sportkleding aan te schaffen of speciaal schoeisel. Het maakt niet uit of u in uw driedelige pak aan de wandel gaat of in uw joggingpak. Wat u zelf prettig vind is perfect. U hoeft niet in een marstempo op weg te gaan maar een beetje stevige wandelpas is wel aan te bevelen. Merkt u dat u buiten adem raakt doe dan even iets rustiger aan. Het voornaamste is dat u ontspannen uw ommetje maakt.

Denk nog even aan onze vriend Erectus. De rechtopgaande mens. Die liep rechtop, keek om zich heen, weliswaar omdat hij bang was maar het is wel de correcte lichaamshouding. Als u dan toch rustig en ontspannen aan het wandelen bent doe dan net als hij. Nee, niet bang wezen, maar rechtop lopen. Schouders achteruit en hoofd omhoog. Het lijkt wat overdreven maar er is toch geen mens die het opvalt dus wat kan u het schelen? Bovendien zult u al snel merken dat het makkelijker loopt, u haalt makkelijker adem en u gaat als vanzelf meer uit de heupen lopen. Nog maar net vertrokken en u begint de techniek al te leren! Vanuit de heupen lopend, het bovenlichaam recht en de armen met uw passen meebewegend gaat u al snel wat grotere passen maken. Niet sneller gaan lopen nu, gewoon rustig en ontspannen in hetzelfde tempo doorgaan. U zorgt er ondertussen voor dat u na een kwartier tot twintig minuten weer thuis voor de deur staat. Uw eerste wandeling zit er op. Misschien vond u er niet zoveel aan of had u nog wel een kwartier door kunnen lopen. Probeer in ieder geval de rest van de week elke avond zo'n ommetje te maken.

Volgende week in het volgende artikel zal ik u vertellen hoe en waarom het toch nog leuk gaat worden. En mocht u nog erg veel energie overhebben na uw eerste wandeling, niemand zal u beletten om morgen het tempo iets op te voeren. Als u maar blijft onthouden, rustig en ontspannen en niks forceren. Het is geen wedstrijd.

Over de Auteur

Max van Eck publiceert naast wandelingen voor het Maasloop Route Project ook collages, tekeningen, schilderijen en (Landschap) Panoramafoto's.

Bezoek eens www.maxpress.nl om een gratis wandeling te downloaden of een Ebook van een regioroute in het maaslooptraject.

Als u een artikel overneemt verklaart u zich impliciet akkoord met onze Algemene Voorwaarden. Lees deze vooraf goed door!

Bekijk PDF | Afdruk Voorbeeld

Waardering: Nog niet gewaardeerd op een schaal van 1 -10

Commentaar

Geen commentaren toegevoegd.

Voeg een Commentaar Toe